Keldron, de aventoeren fan de Brune Afrika Hengst: It gesicht fan goed en kwea

Wat bart der as helden ûntdien wurde fan alles wat har ta helden makke? Keldron wie in brune Afrikaanske hingst - oant in tsjoenster him ferflokte ta de grutte fan in pony. No is hy gewoan in lytse wite pony dy't besiket himsels te finen yn syn nije lichem. Syn maten dogge it net better. De Liuw is in hûskat. De Gier waard in specht. Ule feroare yn in kwetsbere sjongfûgel. Fjouwer earder grutte bisten finzen yn lichems dy't har eardere gloarje bespotte. Harren ienige rêding komt fan in mysterieuze frjemdling mei in kap dy't har rêdt fan in reizgjend sirkus - en har ferberget yn it stedsrioel. Fanút dit grimmige hillichdom begjint in ûnmooglike syktocht: stelle de Ierdstien werom út it keninklik paleis, brekke de flok en weromhelje har wiere foarmen.

Mar dit is mar it begjin. Harren reis sil harren bringe fan paleisrôven nei prehistoaryske grotten djip ûnder de ierde, fan ferflokte spoekskippen nei de kusten fan Afrika, dêr't se meidogge oan 'e striid tsjin slavehannelers. En as harren rêder mei de kap finzen nommen wurdt troch de kweade tsjoenderij dy't se ferneatigje woene, moatte dizze fermindere helden de ultime fraach beantwurdzje: Kinne in pony, in kat, in specht en in sjongfûgel wer helden wurde?