O Şarkılar - Şiirler: R.F. Güzel- Şiir Serisi, #379

"O Şarkılar", birden çok duygunun ve de birbirini besleyen iki büyük sorunun peşinden giden bir kitap: kader gerçekten bizim dışımızda mı yazılıyor, yoksa biz onu her gün yeniden mi kuruyoruz? Ve elimizde kalan, kaybettiğimiz şeyler kadar hafif mi, yoksa taşınabilecek kadar da ağır mı?

...

Kitap iki bölümden oluşuyor.

"Kaderin Yaban Yüzü" başlıklı ilk bölüm: Kaderi, soyut bir kavram olmanın da ötesinde, insanın günlük hayatına sızan, bir taşın yerinden oynamasında, bir şarkının yıllar sonra karşımıza çıkmasında beliren somut bir güç olarak ele alıyor...

Burada tarih ve mitoloji; düşüncenin kendisi olarak nakış nakış işleniyor: bir Selçuklu sarayının kamışlar arasında sessizleşmesi ya da bir halkın demir bir dağı kendi ateşiyle eritme söylencesi, şairin kişisel kader sorgulamasıyla aynı düzlemde buluşuyor.

İkinci bölüm, "Hayat Geçerken...": Bu büyük hadiseyi gündelik hayatın küçük nesnelerine indiriyor: bir fincan, bir hırka, boş kalan bir sandalye...

Burada şiirin sesi daha mahrem, daha yavaş; ama aynı zamanda toplumsal ve tarihsel bir bilinçten de vazgeçmiyor, kişisel yasın yanına adalet, empati, sürgün ve inanç meselelerini de katıyor.

Kitap, sona doğru geçmişten geleceğe dönen bir hareketle kapanıyor; kader sorusu, kitabın başında bir teslimiyetle tebarüz ederken, bir sonraki nesle ne bırakılacağına dair bilinçli bir kararla noktalanıyor.

...

Kitabın adı, ikinci şiirinden geliyor ve aslında bütün kitabın poetikasını özetliyor: bir şarkı, kendi tarihini bilmeden bile, dinleyenin içinde birden fazla nesli birden taşıyabilir...

"O Şarkılar" da bu bakış açısıyla okunmalı: kişisel bir defterin ötesinde, birçok sesin, aile, tarih, inanç, kaybın aynı anda duyulduğu bir oda olarak...

...

Kitap, kişisel yasın en çıplak anlarından tarihin ve mitolojinin en geniş katmanlarına kadar uzanan bir ses genişliğine sahip; fakat hiçbir yerde bu genişlik, şairin kendi sesini gölgede bırakmıyor. Geriye de okuyucuya bu seyrüsefere iştirak kalıyor.

Keyifli okumalar.