آفلیوس: گلِ بادها, #4

این اثر سفری عمیق و تأملبرانگیز به درون انسان، تنهایی او و رازهای پنهان زندگی است؛ روایتی که در مرز میان عشق و فقدان، ایمان و تردید، زندگی و مرگ حرکت میکند و خواننده را با پرسشهایی بنیادین درباره روح، آزادی، سرنوشت، هنر و معنای آفرینش روبهرو میسازد. شخصیتهای آن هر یک به شکلی با زخمهای عشق، شکست، جنگ، جاهطلبی، خاطرات و انتخابهای گذشته دستوپنجه نرم میکنند و در جستوجوی حقیقتی هستند که گاه در جهان بیرون یافت نمیشود. در پس روابط انسانی و رخدادهای ظاهراً روزمره، جهانی فلسفی و متافیزیکی شکل میگیرد؛ جهانی که در آن انسان همچون موجودی گذرا میان ماده و ابدیت ایستاده است و باید پیش از آنکه دیر شود، معنای حضور خویش را کشف کند. این کتاب برای خوانندهای است که تنها به دنبال یک داستان نیست، بلکه میخواهد در سکوت، به زندگی، مرگ، عشق، تنهایی و جایگاه انسان در پهنهی بیکران هستی بیندیشد.