Ο Ποιητής και ο Παλιάτσος: Μυθιστόρημα, #1

Τζέντα, Σαουδική Αραβία. Ένα κορίτσι εννιά ετών παίρνει δώρο από τον πατέρα του ένα γαλάζιο τετράδιο, φερμένο από το Παρίσι. Την ίδια μέρα, η μητέρα του τού φοράει για πρώτη φορά τη νικάμπ.

Σε αυτό το τετράδιο, για τριάντα τρία χρόνια, η Αϊεσσά Καασίφ θα καταγράφει όσα δεν μπορεί να πει σε κανέναν. Και δεν θα τα γράφει μόνη. Τη συνοδεύουν δύο φωνές που τις έπλασε η ίδια: ένας ποιητής που εξωραΐζει τα πάντα και ένας παλιάτσος που δεν χαρίζεται σε τίποτα και σε κανέναν.

Το τετράδιο έφτασε στα χέρια ενός μεσολαβητή που δεν γνώρισε ποτέ τη συγγραφέα του. Πέρασε από τρία χέρια πριν από τα δικά του: του Ζέφυρου, που κατέγραψε τα τελευταία κεφάλαια καθ' υπαγόρευσιν μιας ετοιμοθάνατης, του Φιράζ Αλ Ροσταμάνι, που μετέφρασε από τα αραβικά, και του Αυγερινού, που το κληροδότησε μαζί με μια υπόσχεση.

Και είναι γραμμένο ανάποδα. Από την τελευταία σελίδα προς την πρώτη.

Ο αναγνώστης μαθαίνει πώς τελειώνει η ιστορία στις πρώτες σελίδες. Και ύστερα ταξιδεύει προς τα πίσω: από ένα νοσοκομείο της Αθήνας στα νερά του Αιγαίου, από το Παρίσι και τη Ρώμη σε ένα σπίτι της Τζέντας όπου μια γυναίκα ζει φυλακισμένη ανάμεσα σε έναν σύζυγο που την αγόρασε, μια παιδική φίλη που ξέρει τα πάντα, και μια μητέρα που την κατηγορεί για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε.

Πίσω από όλα, ένας πατέρας που της έμαθε αρχαία ελληνικά αντί για το Κοράνι, της διάβασε Αίσωπο αντί για τις Χίλιες και Μία Νύχτες, και της χάρισε έναν κόμπο που μοιάζει άλυτος μα λύνεται εύκολα, αρκεί να ξέρεις το μυστικό του.

Ένα μυθιστορηματικό ημερολόγιο για την ενοχή, τη σιωπή και τους ορίζοντες που φεύγουν όσο τους πλησιάζεις. Για μια γυναίκα που ήξερε και δεν μίλησε, και που πέρασε τη ζωή της χτίζοντας μια κιβωτό, χωρίς ποτέ να ανοίξει τις πόρτες της σε κανέναν.

Ένα βιβλίο που δεν σε αφήνει να αγωνιάς για την πλοκή, επειδή σου τη λέει αμέσως. Σε αφήνει να αγωνιάς για τον άνθρωπο.