StormGate: Paranormale omgekeerde harem

SilverGate had een kooi moeten zijn. In plaats daarvan wordt het een kaart.

Het ritueel dat ik uitvoerde, had een deur naar huis moeten openen. Maar het wekte het oudste geheim van de academie: een poort begraven onder de beschermende spreuken, verzegeld met stormmagie en gevoed door de doden.

Nu veranderen de gangen wanneer ik voorbijloop. De rusteloze doden fluisteren titels die niemand in dit rijk zou mogen kennen. En de monsters om me heen hebben nabijheid aangezien voor toestemming.

Ze willen dat ik voorzichtig ben.

In bedwang gehouden. Gehoorzaam.

Ze hebben het volledig mis.

Mijn pantheon verbande me om me machteloos te maken, maar iets onder SilverGate herinnert zich wat ik was.

Een wapen.

Een heerser.

Een ondergang met het gezicht van een heks.

De stormpoort roept.

En deze keer, wanneer er een deur opengaat, ben ik niet degene die knielt.