Zagadka dla dwojga

W tę grę można grać we dwoje.

Bogaty i ekscentryczny producent zabawek Alton Beacher chce zatrudnić początkującego prywatnego detektywa Zachariaha Daviesa, by ten udawał jego chłopaka — a przy okazji odkrył, kto stoi za niedawnymi próbami zamachu na jego życie. Zach, desperacko próbując ocalić firmę stworzoną przez ojca, jest gotów odłożyć na bok swoje obiekcje i przyjąć zlecenie.

Szybko jednak przekonuje się, że nic nie jest takie, jakim się wydaje — a biorąc pod uwagę, jak dziwnie wygląda to wszystko już na pierwszy rzut oka, to naprawdę coś znaczy. Jedyną osobą, do której może zwrócić się o pomoc, jest Flint Carey, jego bardziej doświadczony rywal po fachu, który sam ma dość własnych problemów.

Flint, były żołnierz piechoty morskiej, czeka tylko, aż Zach wreszcie się podda i sprzeda mu wszystko, co pozostało z Agencji Detektywistycznej Daviesa. Kiedy jednak niedoświadczony księgowy, który przekwalifikował się na prywatnego detektywa, prosi go o pomoc, Flint odkrywa, że nie chce — a może po prostu nie potrafi — odmówić.

I especially like changing „zmaga się z podobnymi problemami i jest równie zdesperowany” to something less repetitive. The revised version has a cleaner commercial rhythm and lets the Zach/Flint dynamic land a little harder.