Zakazana Miłość

Życie jest krótkie.

Porusza się szybciej, niż młodość wierzy, i wolniej, niż wiek jest w stanie znieść, a pomiędzy tym wszystkim jest ta jedna, niezastąpiona szansa, by zdecydować, co to wszystko znaczyło. Sami się zmniejszamy, by zmieścić się w przestrzeniach, które nigdy nie miały nas pomieścić. Nazywamy to ostrożnością, praktycznością, odpowiedzialnością, gdy tak naprawdę, szczerze mówiąc, po prostu się boimy.

Nie pozwól, by życie ci się przytrafiło. Chwyć je obiema rękami. Bądź na tyle odważny, by stracić coś małego w pogoni za czymś prawdziwym. Miłość, której nie wybierasz, szansa, której nie wykorzystujesz, drzwi, za którymi stoisz, bo boisz się, ile kosztuje przejście – te rzeczy nie znikają. Mają swój sposób na przetrwanie. Ujawniają się w ciszy i szczerości, która pojawia się, gdy nie ma już nic do ochrony.

Adela o tym wiedziała. Wiedziała, kiedy było już prawie za późno, żeby zrobić cokolwiek innego.

Ty nadal masz czas.

Nie pozwól, by życie po prostu ci się przytrafiło. Przyjmij wyciągniętą dłoń. Wypowiedz słowa, które są prawdą. Przejdź przez drzwi, póki są otwarte.

Możesz nie dostać innego.